Otwarcie własnej działalności gospodarczej za granicą to zawsze spore wyzwanie, a zderzenie z niemiecką biurokracją i systemem służby zdrowia bywa dla wielu osób prawdziwym sprawdzianem wytrwałości. Norbert Polak i Jarek Bąk udowodnili jednak, że połączenie polskiej elastyczności, wysokich kompetencji i autentycznego serca i pasji do pracy z ludźmi to przepis na sukces.
Od prawie pięciu lat ich gabinet PolPhysio w Bonn-Beuel tworzy przestrzeń, w której profesjonalna rehabilitacja spotyka się z empatycznym, holistycznym podejściem do zdrowia. W szczerej rozmowie opowiadają o trudach początków, różnicach w pracy z osobami polsko i niemiecko języcznymi oraz o tym, dlaczego w fizjoterapii równie ważne jak sprawność manualna jest umiejętne słuchanie drugiego człowieka.
Biznes, emigracja i niemiecki system
Niemiecka służba zdrowia i kasy chorych (Krankenkassen) obrosły w legendy, jeśli chodzi o biurokrację. Co było dla Was największym „zderzeniem ze ścianą” (lub niemieckim urzędem), kiedy otwieraliście praktykę fizjoterapii w Bonn?
Jarek:
Nadmierna biurokracja oraz przygotowanie sterty dokumentacji i pozwoleń na pracę. Do tego dochodzi kwestia procesu wyboru najemcy lokalu, który trudno wygrać, nie będąc z Niemiec – nam się jednak udało. Urzędy bardzo skrupulatnie sprawdzają kwalifikacje. Zaprasza się do NIemiec wykształcone osoby, a potem pojawia się problem z nostryfikacją i uznawaniem naszych kwalifikacji, dyplomów czy godzin praktyk. Nie mówiąc o tym, że transkrypcja dyplomu wykonana musi być przez osoby zarejestrowane jako tłumacze w Niemczech.
Norbert:
Biurokracja jest wszędzie, ale tutaj ma się wyjątkowo dobrze. Urzędy pracują bardzo powoli i na odpowiedź na każdy wniosek czeka się czasami miesiącami. Największym problemem było uznanie mojego wykształcenia – proces dyplomowy trwał ponad 3 lata! W kraju, w którym z roku na rok brakuje osób ze specjalistyczną wiedzą, takie opóźnienia są po prostu absurdalne.
Czy pacjenci i pacjentki w Niemczech różnią się od osób leczących się w Polsce? Z jakimi oczekiwaniami lub nawykami przychodzą do Was osoby lokalne, a z jakimi społeczność polska?
Jarek:
Osoby z Polski zwykle myślą, że płacąc prywatnie za usługę – tak jak w Polsce – będą traktowane w odmienny sposób. Dla nas ważna jest zarówno pomoc w dolegliwościach, jak i osoba, która do nas przychodzi. Często trafiają do nas osoby borykające się z barierą językową, które wolą opowiedzieć o swoich problemach w języku ojczystym i po prostu swobodnie porozmawiać.
Norbert:
Nie odczuwam znaczącej różnicy. Każda osoba przychodzi z określonym problemem i swoim „bagażem”, a moim zadaniem jest wsparcie w powrocie do pełnej sprawności czy w uśmierzeniu bólu. Jedyna różnica dotyczy chyba podejścia do nagości – Niemcy to raczej społeczność bezpruderyjna, ze zdrowym stosunkiem do cielesności. Osoby z Polski częściej muszą przełamywać nieśmiałość, podczas gdy lokalni pacjenci i pacjentki bezpośrednio opowiadają o kwestiach zdrowotnych, nawet jeśli są to tematy uznawane za trudne czy krępujące.
Fizjoterapia w Niemczech bywa mocno skodyfikowana przez recepty (Heilmittelverordnung). Czy w ramach obowiązujących przepisów udaje Wam się przemycić własne, autorskie podejście do terapii, czy system mocno ogranicza Waszą kreatywność?
Jarek:
Jako osoby zawodowo zajmujące się opieką zdrowotną stosujemy się do wymagań niemieckiego systemu i zaleceń lekarskich. Ja skupiam się na kwestiach formalnych, więc to pytanie skierowałbym raczej do Norberta.
Norbert:
Oczywiście zawsze dbamy o indywidualne podejście, bo każdy organizm jest inny i ma odmienne potrzeby. Mimo że kasy chorych oraz personel lekarski narzucają sztywny protokół rehabilitacji, potrafimy tak dopasować terapię, by była efektywna i spersonalizowana. Jeśli kocha się ten zawód, nie daje się „stłamsić” systemowi – pomaga tu polska kreatywność w szukaniu najlepszych rozwiązań.
Dynamika duetu
Prowadzenie biznesu we dwójkę to albo idealna synergia, albo nieustanny kompromis. Jak dzielicie się rolami?
Jarek:
Skupiam się na organizacji pracy praktyki, zarządzaniu zespołem oraz na komunikacji między pacjentami a personelem terapeutycznym. Do tego dochodzą marketing zewnętrzny, sprawny przebieg płatności za zabiegi, rachunkowość oraz kontrola harmonogramu wizyt. Wyjaśniamy wszystkie kwestie formalne – jak wygląda terapia i co możemy zaoferować. To moja działka. Dbam też o atmosferę w gabinecie, aby każda osoba czuła się u nas dobrze. Zespół skupia się na pomocy w różnego rodzaju dolegliwościach. Każda osoba ma inne zadania, ale potrafimy się świetnie uzupełniać.
Norbert:
Każda osoba w zespole wie, jakie zadania ma do wykonania, i czuje się w nich dobrze. Potrzebuję współpracowników i współpracownic, które odciążą mnie w tzw. papierkowej robocie, abym mógł skupić się na terapii i pracy bezpośredniej. Myślę, że wychodzi nam to całkiem nieźle.
Kto w Waszym duecie jest „hamulcem”, a kto „gazem”, gdy pojawiają się pomysły na rozwój praktyki? Kto decydował o urządzaniu gabinetu?
Jarek:
Urządzenie gabinetu to przede wszystkim zadanie Norberta. Jako terapeuta z doświadczeniem zdobytym w wielu miejscach wie, jak powinien wyglądać pokój zabiegowy, aby był praktyczny. Ja zajmuję się estetyką wizualną i komfortem w poczekalni. Dbam o detale oraz dekoracje tematyczne pasujące do regionu NRW (karnawał, święta czy inne okazje lokalne w Bonn i Kolonii). To sprawia, że utożsamiamy się ze społecznością lokalną, co jest bardzo dobrze odbierane. Jednocześnie wspieramy inicjatywy Polonii i promujemy je wśród osób odwiedzających nas w Bonn. Dzięki temu budujemy bliskie więzi i dbamy o nasze polskie korzenie. Osoby korzystające z naszych usług to głównie Niemcy lub osoby posługujące się językiem niemieckim; społeczność polska stanowi około 20 procent.
Mam mnóstwo pomysłów na marketing i promocję PolPhysio poza murami praktyki. Lubię ludzi i uważam, że wszędzie jest okazja, by promować wartościowe inicjatywy. Stąd pewnie jestem „gazem” w tym duecie. Każdy z nas ma swoje zadania.
Norbert:
Zdecydowanie jestem „hamulcem”, co wynika z mojej natury. Nie należę do osób podejmujących pochopne decyzje. Złe wybory przy otwieraniu działalności to często początek problemów, z którymi później trudno sobie poradzić. Tu nie ma miejsca na przypadek – planowanie i konsekwencja w działaniu to klucz do sukcesu.
Ciało, psychika i lokalność
Bonn to miasto urzędników, dyplomatów i pracowników międzynarodowych korporacji. Czy istnieje coś takiego jak „syndrom bońskiego pacjenta”? Z jakimi dolegliwościami najczęściej trafiają do PolPhysio mieszkańcy dawnej stolicy?
Jarek:
Bonn pełniło funkcję stolicy RFN do czasu całkowitej przeprowadzki urzędów do Berlina w 1999 roku. To było dość dawno. Nie ma specjalnego „syndromu”. Wiele stałych osób pamięta tamte czasy, ale większość pogodziła się już z przeniesieniem stolicy.
Diagnozy są bardzo zróżnicowane. Szanujemy prywatność, więc nie mówimy o szczegółach dolegliwości. Wiek pacjentów i pacjentek również jest różny – najstarsza osoba odwiedzająca nas regularnie ma 94 lata, a najmłodsza 12 (nie pracujemy z małymi dziećmi). Jeśli chodzi o specyfikę zabiegów, często są to kwestie związane z wypadkami komunikacyjnymi lub przy pracy. Mamy też spore grono osób z wyzwaniami neurologicznymi lub po wylewach. Część skarży się na bóle związane z nadmiernym wysiłkiem fizycznym, psychicznym czy ze stresem zawodowym. O tym więcej może opowiedzieć Norbert.
Norbert:
Nie znam takiego syndromu. Zapewne część starszych mieszkańców do tej pory wspomina dawny status miasta, ale po tylu latach traci to na aktualności – młode pokolenie ma już inną perspektywę. Po dawnych ministerstwach czy dzielnicach urzędowych zostały głównie wspomnienia.
W fizjoterapii coraz głośniej mówi się o psychosomatyce – o tym, że stres i napięcia migracyjne odkładają się w ciele. Czy Wasza praca polega czasem bardziej na słuchaniu i zdejmowaniu ciężaru psychicznego niż na samej terapii manualnej?
Jarek:
To także pytanie do Norberta, ale z mojej perspektywy pierwsze wrażenie w kontakcie jest decydujące. Nadaje ton rozmowie i wykazuje się empatią i zrozumieniem dla osób, które przychodzą z bólem, często świeżo po operacji. Kontakt wzrokowy i serdeczność to połowa sukcesu. To zadanie moje i osób pracujących na recepcji – dla nas recepcja to serce fizjoterapii.
Norbert:
Rozmowa jest kluczowa – często pacjent lub pacjentka jest jedynym źródłem informacji o swoim stanie. Żyjemy szybko i intensywnie, a długotrwały stres ma ogromny wpływ na zdrowie. Z pewnych napięć nie zdajemy sobie sprawy, dopóki rozmowa nie pomoże skierować działań na właściwy tor. Komunikacja to nieodłączny element udanej rehabilitacji.
Anatomia sukcesu i porażki
Wszyscy lubią mówić o sukcesach, ale to błędy uczą najwięcej. Jaka była Wasza największa wpadka na początku działalności w Bonn, z której dzisiaj się śmiejecie, ale wtedy kosztowała Was sporo stresu?
Jarek:
Szczerze mówiąc, nie było żadnej poważnej wpadki. Do otwarcia tego typu działalności trzeba się dobrze przygotować: lokal, sprzęt oraz baza pacjentów muszą być dopięte na ostatni guzik. Największy stres wiązał się z budowaniem marki od zera oraz ze zdobywaniem zaufania. Bez profesjonalizmu można wszystko stracić. Z czasem poczta pantoflowa robi swoje – tak buduje się rozpoznawalność i lojalność.
Norbert:
Musiałem uczyć się na własnych błędach i mimo przygotowania kilka ich popełniłem (śmiech). Nie przychodzi mi teraz na myśl żadna konkretna sytuacja. Ciągle uczę się łączenia roli terapeuty z rolą przedsiębiorcy, co jest niezbędne przy prowadzeniu firmy.
Fizjoterapia to zawód ogromnego zaufania publicznego. Czy zdarzyło się Wam kiedyś odmówić terapii? Gdzie leży granica, której nie przekraczacie?
Jarek:
Granica leży tam, gdzie brakuje szacunku do zasad formalnych – na przykład gdy ktoś nie akceptuje faktu, że wizytę należy odwołać minimum 24 godziny wcześniej (w przeciwnym razie wystawiamy rachunek) lub że płatność obowiązuje do 7 dni roboczych. Zasady te są standardem i należy je szanować. Ponadto stanowczo nie tolerujemy obrażania ani jakichkolwiek form dyskryminacji ze względu na nasze polskie pochodzenie czy akcent. To dla mnie wyraźne przekroczenie granic.
Norbert:
W tym zawodzie trzeba mieć dużo empatii. To praca z ciałem i emocjami, ale stawianie granic jest kluczowe – zarówno dla pacjentów, jak i dla nas. Nie spotkałem się z drastycznym przekroczeniem granic, choć praca z ludźmi niesie ze sobą różne sytuacje. Mimo otwartości i swobody dbam o pełen profesjonalizm i tego samego oczekuję od drugiej strony: otwartości oraz szacunku.
Ciało jako mapa i intuicja
Mówi się, że ciało nie kłamie. Czy patrząc na przechodniów w kawiarni w Bonn, podświadomie stawiacie diagnozy w stylu: „o, ta osoba ma problem z biodrem”? Da się to w ogóle wyłączyć po godzinach?
Jarek:
To pytanie do osób prowadzących terapię. Ja mijam pacjentów na mieście czy w sklepie i po prostu kojarzę ich z gabinetu. Norbert na pewno odpowie szerszej.
Norbert:
Jasne! Analiza to nieodłączny element pracy. Od zawsze ciekawił mnie drugi człowiek, a ten zawód opiera się na obserwacji. To niegroźne „zboczenie zawodowe”, wynikające z chęci pomocy, a nie z potrzeby pouczania.
Wielu pacjentów oczekuje „magicznej pigułki” po latach zaniedbań. Jakie jest najbardziej absurdalne kłamstwo wypowiadane prosto w oczy, które Wasze dłonie i tak natychmiast weryfikują na stole?
Jarek:
Jak już jesteśmy przy tym temacie to zacznijmy od tego, że są różne rodzaje kłamstw. Z perspektywy organizacji dotyczy to terminów – twierdzenia, że ustalono inną godzinę niż zapisano. Na szczęście weryfikujemy to na podstawie kopii kartki z terminami wizyt. Błędy się zdarzają, ale wszystko można spokojnie wyjaśnić. Inna kwestia to niespójności ze strony lekarzy,którzy bardzo często wolą skierować pacjentów na operacje zamiast wysłać do nas na zabiegi fizjoterapii. Wielu naszych pacjentów za sprawą regularnych ćwiczeń zdołała uniknąć operacji.
Norbert:
Pytanie o ćwiczenia w domu! Od razu widać, czy ktoś trenował sumiennie. Czasami to „kłamstwo” wynika po prostu z błędnej oceny sytuacji i braku złych intencji. Inny klasyk to pytanie o choroby współistniejące: pada odpowiedź „brak”, a po chwili słyszę całą listę leków na nadciśnienie, cholesterol czy cukier.
Praca z energią i wypaleniem
Praca z ciałem i bólem wymaga ogromu energii. Jak dbacie o higienę psychiczną i fizyczną, żeby po całym dniu sami nie stać się pacjentami?
Jarek:
Stres redukuję na treningach Jumping – intensywny ruch świetnie resetuje umysł po 12 godzinach pracy. Pozytywnie wpływają też przerwy, nawodnienie, sprawny przejazd rowerem, dobra książka i herbata wieczorem. Często wyczerpujący bywa sam fakt mówienia przez cały dzień po niemiecku, dlatego moim sposobem na równowagę jest wyciszenie telefonu i unikanie bodźców wieczorem. Baterie ładują mi także spacery i kontakt z naturą.
Norbert:
Aktywność sportowa pomaga mi oczyszczać głowę. Trudno czasem odłożyć sprawy firmowe na bok, ale uczę się tego. Staram się wyraźnie oddzielać czas pracy od prywatnego – wychodząc z gabinetu, przestaję być fizjoterapeutą, a staję się po prostu Norbertem.
Często źródło problemu leży w zupełnie niespodziewanym miejscu ciała. Jaka była najbardziej zaskakująca historia detektywistyczna w Waszej praktyce?
Jarek:
Niestety na receptach zdarzają się pomyłki w diagnozach – np. oznaczenie lewego kolana zamiast prawego. To się zdarza. Dlatego personel terapeutyczny zawsze przeprowadza dokładny wywiad przed zabiegiem. Trzeba pamiętać, że sam masaż nie rozwiąże każdego problemu – kluczem do sukcesu są odpowiednio dobrane ćwiczenia.
Norbert:
Takie sytuacje zdarzają się częściej, niż mogłoby się wydawać. Ciało to skomplikowany mechanizm i tylko podejście holistyczne pozwala osiągnąć pełen sukces.
Perspektywa migracji i kultury
Niemcy słyną z miłości do sportu, natury i porządku (Ordnung). Czy przeciętna osoba w Niemczech jest sprawniejsza fizycznie i bardziej świadoma swojego ciała niż w Polsce?
Jarek:
Mieszkańcy Niemiec bardzo regularnie odwiedzają lekarzy – czasem wręcz zbyt często, stąd kolejki w przychodniach. Podejście do zdrowia jest zróżnicowane: jedni dbają o dietę i aktywność, inni mniej. Osoby punktualne i szanujące ustalony czas są dla nas ogromnym wsparciem organizacyjnym. Jeśli chodzi o przygotowanie do wizyty (higiena, nastawienie), osoby z Polski można powiedzieć, że mają cały swój rytuał wyjścia do lekarza czy na rehabilitację. Częściej wykazują się większą starannością, podczas gdy lokalni pacjenci bywają pod tym względem bardziej swobodni. Ale też nie chcę generalizować.
Norbert:
Ten utarty schemat nie jest już aktualny – w Polsce podejście do zdrowia również bardzo się zmieniło.
Różnice wynikają raczej z przynależności do konkretnego pokolenia niż z narodowości. Pokolenia
Millenialsów czy Gen Z podchodzą do tych spraw zupełnie inaczej niż starsze roczniki. Chodzi mi o to
,że młodsi mają większą świadomość jak ważny jest sport i zdrowy styl życia. Wiedza, że z pewnymi
problemami mogą udać się po pomoc do fizjoterapeuty, a starsi często nie mają tej świadomości, że
oprócz tabletek i wizyta u lekarza również jesteśmy my.
Czy język niemiecki ma dla Was właściwości terapeutyczne? Czy łatwiej rozmawia się o trudnych kwestiach po niemiecku, czy jednak język ojczysty daje większą intuicję?
Jarek:
Komunikacja jest kluczowa. Gdy pacjenci nie mówią po niemiecku, prosimy o obecność tłumaczy (np. w przypadku starszych rodziców), ponieważ precyzyjny wywiad jest podstawą do odnalezienia źródła problemu.
Norbert:
Na co dzień częściej posługuje się językiem niemieckim – w nim się dokształcam, czytam literaturę fachową i artykuły branżowe. Dlatego język specjalistyczny jest dla mnie łatwiejszy po niemiecku. Jeśli jednak chodzi o emocje i intuicję, język polski pozostaje bardziej naturalny.
Codzienność w Bonn i wizja
Gdzie w Bonn wysyłacie pacjentów na „zdrowy spacer”, a jakich miejsc radzicie unikać ze względu na kiepską infrastrukturę?
Jarek:
W Bonn mamy wspaniały park Rheinaue oraz urokliwe trasy wzdłuż Renu. Raz w roku bierzemy udział w wyzwaniu 7 auf einen Streich organizowanym przez Ski Club z Bad Honnef – to trasa licząca około 26 km po siedmiu okolicznych wzgórzach. Zachęcamy pacjentów do udziału w takich wydarzeniach. Trzeba jednak uważać na nierówne nawierzchnie i dziurawe chodniki w niektórych częściach miasta lub wypadki spowodowane nieostrożną jazdą kierowców w komunikacji miejskiej.
Norbert:
Potwierdzam! Warto opuszczać „betonowe lasy” i korzystać z natury, którą Bonn ma na wyciągnięcie ręki. Ostatnio moją ulubioną trasą jest ścieżka rowerowa biegnąca wzdłuż rzeki Sieg.
Czy po zamknięciu gabinetu praca zostaje w środku, czy towarzyszy Wam w czasie prywatnym? Jak wygląda Wasz work-life balance?
Jarek:
Zajmując się organizacją, trudno całkowicie wyłączyć myślenie o planowaniu, ale staram się nie obciążać Norberta sprawami firmowymi po godzinach. Bardzo cenię granicę między życiem prywatnym a zawodowym. Nie lubię, gdy znajomi dzwonią na mój prywatny numer w sprawach rezerwacji wizyt – w gabinecie mamy przecież oficjalne numery i e-mail. Jasne stawianie granic pozwala mi zachować równowagę i higienę psychiczną.
Norbert:
Uczę się rozgraniczania życia prywatnego od zawodowego i wychodzi mi to coraz lepiej. Praca coraz rzadziej opuszcza mury gabinetu.
Historie z gabinetu i przyszłość
Jaka była najbardziej spektakularna historia powrotu do sprawności, która dała Wam poczucie: „tak, po to właśnie to robimy”?
Jarek:
Pozytywne nastawienie pacjentów ma ogromne znaczenie. Wielką radością jest usłyszeć na koniec terapii szczerze „dziękuję, ból zniknął”. To daje poczucie dobrze wykonanej misji. Słysząc pochwały dotyczące czystości, profesjonalizmu i miłej atmosfery, wiemy, że zmierzamy w dobrym kierunku.
Norbert:
Szczególnie wspominam pacjenta, który po wylewie przez prawie rok był przykuty do łóżka, a rokowania były ostrożne. Po kilku miesiącach intensywnej pracy stanął na nogi i zaczął samodzielnie chodzić. Takie momenty rekompensują wszelki trud.
Gdybyście mogli dać sobie jedną radę z dnia otwarcia praktyki, co by to było?
Jarek:
We wrześniu będziemy obchodzić 5-lecie gabinetu. Zdobyliśmy zaufanie wielu osób. Radziłbym pamiętać, aby nie zamykać się na jedną grupę docelową i elastycznie dbać o zespół – zadowolona kadra to sukces całej placówki.
Norbert:
Życzyłbym sobie więcej cierpliwości i mniej stresu z powodu rzeczy, na które nie mamy bezpośredniego wpływu.
Wyobraźcie sobie swój gabinet za 5 lat. Widzicie sieć placówek czy kameralny, rzemieślniczy azyl zdrowia?
Jarek:
Naszą siłą jest to, że znamy naszych pacjentów, a oni znają nas. To buduje więzi. Skupiamy się na jakości, ale nie wykluczam, że za 5 lat markę PolPhysio w NRW tworzyć będzie więcej miejsc. Czas pokaże.
Norbert:
Nigdy nie dążyłem do tworzenia masowej sieci. Zależy mi na kameralnej atmosferze, w której pracownicy i pacjenci czują się bezpiecznie. Wolę wkładać energię w terapię i być blisko ludzi, niż skupiać się wyłącznie na roli przedsiębiorcy.
O praktyce PolPhysio
Gabinet fizjoterapii PolPhysio działa od niemal 5 lat w dzielnicy Bonn-Beuel. Założycielem praktyki jest Norbert Polak, a funkcję menedżera pełni Jarosław Bąk. Wspólnie tworzą przyjazne miejsce dla społeczności niemiecko- i polskojęzycznej w Bonn i okolicach.
PolPhysio współpracuje ze wszystkimi kasami chorych w Niemczech (Krankenkassen) oraz przyjmuje pacjentów prywatnych. Specjalizacją praktyki jest rehabilitacja ortopedyczna i neurologiczna.
Oferujemy szereg różnego rodzaju terapii i zabiegów współpracując z wszystkimi kasami chorych w
Niemczech, ale i osobami prywatnymi. Naszą specjalizacją jest rehabilitacja pacjentów ze
schorzeniami ortopedycznymi i neurologicznymi. Fizjoterapeuci prowadzą klasyczną gimnastykę
indywidualną bądź przy użyciu nowoczesnych urządzeń(KG-Gerät), elektroterapię, manualną
terapię (MT), ciepłolecznictwo np Fango Czym jest Naturmoor Fango? To naturalny produkt
leczniczy powstający z połączenia torfu (Naturmoor) i glinki wulkanicznej (Fango), stosowany w
postaci ciepłych okładów do łagodzenia bólu i stanów zapalnych w organizmie. Doskonale rozluźnia
napięte mięśnie i poprawia krążenia. Naturmoor dodatkowo dostarcza substancji czynnych z roślin,
oferując łagodniejszą i głębszą terapię cieplną niż tradycyjne Fangoparafina. W PolPhysio
stosowany jest w postaci ciepłych kompresów pakowany w przepuszczalne warstwy.
Nasi pracownicy specjalizują się także w ćwiczeniach mięśni miednicy przy schorzeniach
urologicznych (Beckenboden) czy terapii stawu skroniowo-żuchwowego (CMD). W naszej praktyce
oferujemy także masaże limfatyczne 30, 45 lub 60 minut (MLD) i wiele innych zabiegów,
dopasowanych do potrzeb pacjenta.
Oferta i zakres zabiegów:
Gimnastyka indywidualna oraz ćwiczenia z wykorzystaniem sprzętu medycznego (KG-Gerät),
Terapia manualna (MT) oraz elektroterapia,
Ciepłolecznictwo (m.in. okłady z Naturmoor Fango – połączenia naturalnego torfu i glinki wulkanicznej, wspierające rozluźnienie mięśni i redukcję stanów zapalnych),
Trening mięśni dna miednicy przy schorzeniach urologicznych (Beckenboden),
Terapia stawów skroniowo-żuchwowych (CMD),
Drenaż limfatyczny (MLD) w sesjach 30, 45 oraz 60 minut.
Więcej informacji oraz rezerwacja wizyt:
🌐 Strona internetowa: www.polphysio.de
📱 Facebook: PolPhysio
Zdjęcia w artykule: Własność - Galeria Prywatna PolPhysio Praxis
 |
m.czyczerski@nrwpl.de
Komentarze
Prześlij komentarz